Een van de geleerde Franse schrijvers, Graaf Henri Decastri, schreef in zijn boek met de titel ‘Islam’ in 1896,

One of the French learned writers Count Henri Decastri wrote in his book entitled ‘Islam’ in 1896,

“Ik kan me niet voorstellen wat de moslims zouden zeggen als zij de verhalen uit de middeleeuwen zouden horen en zouden begrijpen wat de christelijke redenaars in hun hymnen zeiden; al onze hymnen, zelfs die welke ontstonden vóór de 12e eeuw, vloeiden voort uit één concept dat de oorzaak was van de kruistochten; deze hymnen waren gevuld met haat jegens de moslims vanwege de totale onwetendheid over hun religie. Als gevolg van die hymnen en liederen werd de haat tegen die religie verankerd in de geest van de mensen, en raakten de onjuiste ideeën diep geworteld, waarvan sommige vandaag de dag nog steeds worden voortgedragen. Iedereen beschouwde de moslims als polytheïsten, ongelovigen, afgodendienaars en afvalligen.”

“I cannot imagine what the Muslims would say if they heard the tales of the mediaeval ages and understood what the Christian orators used to say in their hymns; all our hymns even those which emerged before the 12th century emanated from one concept which was the cause of the crusades, these hymns were filled with hatred towards the Muslims due to the total ignorance of their religion. As a result of those hymns and songs, hatred against that religion became fixed in people’s minds, and the erroneous ideas deeply rooted, some of which are still carried nowadays. Everyone used to regard the Muslims as polytheists, disbelievers, idol worshippers and apostates.”.

Dit is hoe de christelijke geestelijkheid in Europa de moslims en hun religie (Deen) beschreef. De beschuldigingen in de middeleeuwen waren verschrikkelijk en werden gebruikt om gevoelens van haat en vijandigheid tegen de moslims aan te wakkeren. De christelijke wereld werd hierdoor beïnvloed en de kruistochten vonden plaats. Na twee eeuwen die resulteerden in de nederlaag en de vernedering van de christenen, begonnen de moslims in de 15e eeuw het Westen te heroveren toen de Islamitische Staat Constantinopel binnentrok. Vervolgens, in de 16e eeuw, trokken de moslims door Zuid- en Oost-Europa en brachten zij de Islam naar de volkeren daar. Miljoenen inwoners van Albanië, Joegoslavië, Bulgarije en andere landen aanvaardden in dit proces de Islam. Opnieuw werd de kruisvaardersvijandigheid nieuw leven ingeblazen en ontstond het Orientalistische concept, dat destijds gericht was op het weerstaan van de moslimlegers, het stuiten van de Islamitische verovering en het verminderen van de dreiging van de moslims.

This is how the Christian clergy in Europe described the Muslims and their Deen. The allegations in the mediaeval ages were horrible and these were used to incite the feelings of hatred and animosity against the Muslims. The Christian world became affected and the crusader wars took place. After lasting two centuries resulting in the defeat and the humiliation of the Christians, the Muslims began to reconquer the West in the 15th century when the Islamic State entered Constantinople. Then in the 16th century the Muslims swept across southern and eastern Europe and carried Islam to its peoples. Millions of the inhabitants of Albania, Yugoslavia, Bulgaria and other countries embraced Islam in the process. Once again the crusader animosity was revived and the Orientalist concept emerged, which was concerned at the time with resisting the Muslim armies, halting the Islamic conquest and lessening the threat of the Muslims.

Deze diepgewortelde vijandigheid in de geesten en harten van de Europeanen bracht alle christenen in Europa ertoe om hun missionarissen naar het land van de moslims te sturen in de naam van wetenschap en cultuur. De missies namen de vorm aan van scholen, klinieken, verenigingen en clubs. De Europeanen zetten bijna onbeperkte middelen en enorme inspanningen in voor het missionaire werk. Zij combineerden hun inspanningen en methodologie, ondanks hun verschillen in beleid en belangen. Mensen en staten verenigden zich achter de missionaire inspanning, aangezien deze werd uitgevoerd door hun consuls, ambassadeurs, afgevaardigden en missionarissen.

This deeply rooted animosity in the minds and hearts of the Europeans prompted all Christians in Europe to send their missionaries to the Muslim land in the name of science and culture. The missions took the shape of schools, clinics, associations and clubs. The Europeans devoted almost unlimited resources and huge efforts to the missionary work. They combined their efforts and methodology despite their differences in policy and interests. People and states were united behind the missionary effort since it was conducted by their consuls, ambassadors, delegates and missionaries.

De kruisvaardershaat die door de Westerlingen werd gekoesterd, vooral in Europa en nog meer door Groot-Brittannië, en hun diepgewortelde vijandigheid en kwaadaardige boosaardigheid waren de oorzaak van onze uiteindelijke vernedering in ons eigen vaderland. Generaal Allenby zei in 1917 toen hij al-Quds binnenging,

The crusader hatred harbored by the Westerners, especially in Europe and more so by Britain, and their deeply rooted animosity and wicked malice were the cause of our eventual humiliation in our homeland. General Allenby said in 1917 when he entered al-Quds,

“Pas vandaag zijn de kruistochten geëindigd.”

“Only today the crusades have ended.”.

Dit was simpelweg een oprechte uiting van wat hij werkelijk voelde. Het weerspiegelde de haat en kwaadwilligheid die hij koesterde, en hetzelfde kon worden gezegd over elke Europeaan die vocht in de strijd – zowel cultureel als militair – tegen de moslims, en Allah (SWT) zegt,

This was simply a genuine expression of what he really felt. It reflected the hatred and malice he harbored and the same could be said about every European that fought in the battles - cultural and military - against the Muslims, and Allah (swt) says,

“Haat is al uit hun monden voortgekomen, wat hun borsten verbergen is nog veel erger.” [Al-’Imran 3:118].

“Hatred has already appeared from their mouths, what their breasts conceal is far worse.” [Al-’Imran 3:118].

Wat Allenby zei was inderdaad zeer afstotelijk, en wat zijn land, Groot-Brittannië, koesterde was zonder twijfel nog groter; dit spreekt voor iedere Europeaan vanzelfsprekend.

What Allenby said was indeed most loathsome, and what his country, Britain, harbored was even greater without a doubt; this goes without saying for every European.

Deze kwaadwilligheid en haat bestaat al sinds de dagen van de kruistochten en wordt vandaag de dag nog steeds voortgezet. Wat wij ondergaan in termen van onderdrukking, vernedering, kolonisatie en exploitatie – naast het politieke aspect – is in feite een daad van brute wraak op de moslims. Het is inderdaad specifiek gericht tegen de moslims.

This malice and hatred has existed ever since the days of the crusades and it is still perpetuated today. What we face in terms of oppression, humiliation, colonization and exploitation - in addition to the political aspect - is in fact an act of brutal revenge on the Muslims. Indeed it is particular to the Muslims.

Leopold Weiss schreef in zijn boek Islam at the Crossroads,

Leopold Weiss wrote in his book Islam at the Crossroads,

“De renaissance, of de herleving van de wetenschap en de Europese kunsten, die veel te danken had aan islamitische en Arabische bronnen, werd voorheen toegeschreven aan het materiële contact tussen Oost en West. Europa heeft inderdaad veel geprofiteerd van de islamitische wereld, maar zij heeft deze gunst nooit erkend of toegegeven, noch toonde zij enige dankbaarheid door haar haat tegen de islam te verzachten; in feite werd deze haat door de jaren heen sterker en dieper en bereikte zij soms oncontroleerbare proporties. Deze haat verspreidde zich over het volksgevoel en werd telkens getriggerd wanneer het woord moslim werd genoemd. De haat werd een deel van hun volksaard totdat het wortel schoot in het hart en de geest van elke Europese man en vrouw, en nog verbazingwekkender was dat het levend bleef, zelfs na alle stadia van culturele verandering die plaatsvonden. Toen kwam het tijdperk van de religieuze hervorming, toen Europa verdeeld raakte in sektes, en elke sekte tegenover andere sektes stond, tot de tanden bewapend en klaar voor de strijd; de vijandigheid jegens de islam bleef echter binnen elke sekte hetzelfde. Kort daarna kwam een tijd waarin het religieuze vuur afnam, maar de haat tegen de islam even sterk bleef als ooit tevoren; een duidelijk voorbeeld hiervan werd gegeven door de Franse filosoof en dichter Voltaire; hoewel hij in de 18e eeuw een aartsvijand van het christendom en de kerk was, uitte hij tegelijkertijd zijn gevoelens van haat en arrogantie jegens de islam en de Boodschapper van de islam ﷺ; na enkele decennia kwam een tijd waarin de westerse intellectuelen vreemde culturen begonnen te verkennen en met een zekere mate van sympathie en openheid naar hen keken, maar wanneer het op de islam aankwam, begon de traditionele minachting hun wetenschappelijke onderzoeken op een buitengewone, gefractioneerde wijze te infiltreren; en de brede kloof die de geschiedenis had opgeworpen tussen Europa en de islamitische wereld bleef onoverbrugd, waarna de minachting voor de islam een integraal onderdeel werd van de Europese mentaliteit.”

“Verily the renaissance, or the revival of science and European arts which owed a great deal to Islamic and Arabic sources, used to be attributed to the material contact between East and West. Europe has indeed benefited a great deal from the Islamic world, but she never acknowledged or recognized this favor, nor did she show any gratitude by easing her hatred to Islam, in fact this hatred grew stronger and deeper over the years and at times reached uncontrollable proportions. This hatred engulfed the popular feeling and was triggered each time the word Muslim was mentioned. The hatred became a part of their popular heritage until it took root in the heart and mind of every European man and woman, and more astonishing though was that it remained alive even after all the stages of cultural change that took place. Then came the era of religious reform, when Europe became divided into sects, and each sect stood in the face of other sects, armed to the teeth, ready for battle; however, animosity towards Islam remained the same within every sect. Soon after, a time came when religious fervor diminished but the hatred of Islam remained as strong as ever, a clear example of this was delivered by the French philosopher and poet Voltaire, although he was an arch enemy of Christianity and the Church in the 18th century, he also was at the same time expressing his feelings of hatred and arrogance towards Islam and the Messenger of Islam; after a few decades, there came a time when the Western intellectuals began exploring foreign cultures and looked upon them with some kind of sympathy and openmindedness, however when it came to Islam, the traditional disdain began infiltrating their scientific researches in an extraordinary factional way; and the wide gap which history dug up between Europe and the Islamic world remained unbridged, then the contempt for Islam became an integral part of the European mentality.”.

Op deze basis werden de hierboven genoemde missionaire verenigingen opgericht. Hun doel was om het christelijke geloof te verkondigen en twijfel te zaaien bij de moslims over hun religie (Deen), waardoor zij het in hun harten zouden verachten en hun eigen mislukkingen daar de schuld aan zouden geven.

It was on this basis that the missionary associations mentioned above were established. Their aim was to preach the Christian religion and to arouse suspicions in the Muslims about their Deen, thereby leading them to hold it in disdain within their hearts and to blame their own failures on it.

Aan de andere kant was het doel van de verenigingen ook politiek en de gevolgen waren in feite verschrikkelijk op beide fronten, totdat ze onverwachte proporties aannamen. De missionaire bewegingen werden opgericht op basis van het uitwissen van de islam door het te lasteren, door problemen en twijfels te creëren over de islam en haar regels, om zo tussen de mensen en de weg van Allah (SWT) te komen, en om moslims te vervreemden van hun religie (Deen). Achter deze missionaire bewegingen kwamen de orientalistische bewegingen die hetzelfde doel en exact hetzelfde streven hadden.

On the other hand, the aim of the associations was also political and the consequences were in fact horrendous on both accounts until they reached unexpected proportions. The missionary movements were founded on the basis of wiping out Islam by libeling it, by creating problems and misgivings about it and about its rules, in order to come between the people and the way of Allah (swt), and to alienate Muslims from their Deen. Behind these missionary movements came the Orientalist movements who had the same target and the very same objective.

Ingezetten en middelen werden over heel Europa verenigd en voor de tweede maal werd er een kruistocht tegen de Islam gevoerd; ditmaal was het een culturele oorlog die de geest vergiftigde door wat zij hadden verdraaid van de islamitische wetten en de hoge waarden van de Islam, de vergiftiging van de jonge moslimgeesten door wat zij beweerden over de Islam en de geschiedenis van de moslims in de naam van wetenschappelijk onderzoek en wetenschappelijke eerlijkheid. Het was in werkelijkheid het culturele vergif dat veel gevaarlijker was dan de kruistochten. De missionarissen verspreidden hun giftige vuilheid in de naam van de wetenschap en de menselijkheid. Zij deden dit in de naam van het Orientalisme. Zoals Weiss stelde,

Efforts and resources were unified throughout the whole of Europe and a crusade was waged against Islam for the second time; this time it was a cultural war which poisoned the mind by what they had distorted from the Islamic laws and Islam’s high values, the poisoning of the young Muslim minds by what they alleged about Islam and the history of the Muslims in the name of scientific research and scientific fairness. It was in reality the cultural venom which was far more dangerous than the crusader wars. The missionaries carried out the spreading of their poisonous filth in the name of science and humanity. They used to do it in the name of Orientalism. As Weiss stated,

“De realiteit is dat de eerste oriëntalisten van de moderne tijd christelijke missionarissen waren die werkzaam waren in de moslimlanden; het vertekende beeld dat zij fabriceerden, naar verluidt op basis van islamitische leer en geschiedenis, was deskundig ontworpen om een negatieve reactie te garanderen en de Europese opinie te beïnvloeden ten opzichte van de afgodendienaars, zijnde de moslims; dit verwrongen concept hield echter voort, ondanks het feit dat de oriëntalistische studies waren bevrijd van de missionaire invloed, waarbij het oriëntalisme werd ontdaan van elke religieuze en onwetende ijver die het zou kunnen misleiden. Wat betreft de vijandigheid van de oriëntalist tegenover de islam, dit was een overgeërfd instinct en een natuurlijk kenmerk, voortvloeiend uit de effecten van de kruistochten.”

“The reality is that the first Orientalist of modern times were Christian missionaries working in the Muslim countries, the distorted picture they fabricated allegedly from Islamic teachings and history was expertly designed to guarantee a negative reaction and influence the European opinion towards the idol worshippers, i.e. the Muslims; however this twisted concept continued despite the fact that Orientalist studies had been liberated from the missionary influence, stripping the Orientalism from any religious and ignorant fervor that would misguide it. As for the Orientalist’ hostility to Islam, this was an inherited instinct and a natural characteristic derived from the effects of the crusader wars.”.

Deze overgeërfde vijandigheid is degene die de haat in de harten van Westerlingen tegen de moslims voedt. Het is degene die de Islam, zelfs in moslimlanden, aan moslims en niet-moslims afschildert als de boeman, of als deze demon die de vooruitgang van de mensheid zou vernietigen. Dit is in feite om hun werkelijke angst voor de Islam te verbergen, want zij weten dat als de Islam diep in de harten en geesten van de mensen verankerd zou zijn, dit het einde zou betekenen van de hegemonie van de ongelovige koloniale machten over de islamitische wereld en de terugkeer van de Islamitische Staat om opnieuw de boodschap van de Islam naar de wereld te dragen – en het zal inderdaad terugkeren Insha’Allah – omwille van de mensheid en het Westen zelf. Het werk van de missionarissen zou uiteindelijk in verdriet en smart voor hen uitlopen; Allah (SWT) zegt,

This inherited animosity is the one that supports the hatred in the hearts of Westerners against the Muslims. It is the one that portrays Islam, even in Muslim countries, to Muslims and non-Muslims as being the bogeyman, or this demon which would destroy the progress of humanity. This is in fact to conceal their real fear of Islam, for they know that if Islam were deeply implanted in the hearts and minds of the people it would signal the end of the hegemony of the disbelieving colonial powers over the Islamic world and the return of the Islamic State to once again resume the carrying of the Message of Islam to the world - and indeed it will return Insha’Allah - for the sake of humanity and the West itself. The work of the missionaries would eventually turn into grief and sorrow for them; Allah (swt) says,

“Voorwaar, degenen die ongeloven, geven hun bezit uit om mensen te hinderen van het pad van Allah, en zo zullen zij het blijven uitgeven; maar uiteindelijk zal het een bron van smart voor hen worden.” [Al-Anfal, 8:36].

“Verily, those who disbelieve spend their wealth to hinder (people) from the path of Allah, and so will they continue to spend it; but in the end it will become an anguish for them.” [Al-Anfal, 8:36].

De overgeërfde vijandigheid is degene die elke anti-islamitische beweging ondersteunt. Men zal de westerse geleerde vinden die het taoïsme, hindoeïsme, boeddhisme of communisme onderzoekt zonder enige haat of vooroordeel. Wanneer hij echter de islam onderzoekt, zullen kwaadwilligheid, haat en minachting al snel verschijnen, ondanks het feit dat moslims werden verslagen door de koloniale ongelovigen. De westerse geestelijkheid, gesteund door de kolonialisten, complotteert nog steeds actief tegen de islam en zij zullen nooit stoppen met het lasteren van de islam en de moslims, en met het kleineren van Muhammad ﷺ en zijn metgezellen, of met het injecteren van laster in de geschiedenis van de islam en van de moslims. Dit alles is om hun wraak te nemen en om de macht van de kolonialisten te versterken.

The inherited animosity is the one that supports any anti-Islamic movement. You will find the Western scholar researching Taoism, Hinduism, Buddhism, or Communism without any hatred or prejudice at all. Whereas, if he were to research Islam malice, hatred, and contempt would soon appear despite the fact that Muslims were defeated by the colonial disbelievers. The Western clergy, backed by the colonialists, still actively conspire against Islam and they will never abate from libeling Islam and the Muslims and from degrading Muhammad (pbuh) and his Companions, or from injecting slander into the history of Islam and of the Muslims. All this is to get their revenge and to strengthen the hold of the colonialists.