De Boodschapper van Allah ﷺ overleed nadat het gehele Arabisch Schiereiland de religie (Deen) van de Islam was binnengegaan en polytheïsme was afgeschaft. Het Schiereiland stond onder het islamitische domein, volledig geregeerd door de Islam volgens haar geloofsleer (Aqeedah) en het systeem dat daaruit voortvloeide. Hij ﷺ stierf pas nadat Allah (SWT) de religie (Deen) had vervolmaakt, Zijn gunst aan de moslims had voltooid en voor hen de Islam als die religie (Deen) had gekozen. Dit omvatte de uitnodiging van naburige naties en volkeren tot de Islam door gezanten naar hun koningen en heersers te sturen, evenals door het uitzenden van expedities om de Romeinse grenzen van Mu’tah en Tabuk te bestrijden.

The Messenger of Allah (pbuh) passed away after the entire Arabian Peninsula had entered into the fold of Islam and polytheism had been abolished. The Peninsula was under the Islamic domain, ruled comprehensively by Islam according to its ‘Aqeedah and the system that emanated from it. He (pbuh) died only after Allah (swt) had perfected the Deen, completed His favor unto the Muslims and chose for them Islam as that Deen. This included the invitation of neighboring nations and people to Islam by sending envoys to their kings and rulers as well as by dispatching expeditions to raid the Roman frontiers of Mu’tah and Tabuk.

Toen kwamen de Khulafah al-Rashidun, en de veroveringen gingen door. Irak werd bewoond door een mengeling van Arabieren en Perzen die de geloven van de christenen, Mazdakyya en Zoroastriërs aanhangen, en dit was het eerste land dat werd veroverd. Perzië volgde daarna en al-Sham daarna. Perzië werd bewoond door Zoroastriërs, Joden en christenen en werd geregeerd door de Perzen, terwijl al-Sham een Romeinse kolonie was waar de Romeinse cultuur en het christendom overheersend waren. Syriërs, Armeniërs, Joden, Arabieren en enkele Romeinen woonden daar. Egypte werd hierna veroverd en ook dit werd bewoond door een mengeling van volkeren, zoals de Koptische christenen, Joden en Romeinen. Noord-Afrika volgde en dit was waar de Berbers onder Romeinse dominantie leefden. De Omajjaden kwamen aan en zij veroverden Sind, Khawarizm en Samarqand, waarbij zij deze bij de Islamitische Staat voegden. Al-Andalus werd toen veroverd en werd een provincie (Wilayah) van de Islamitische Staat.

Then came the Khulafah al-Rashidun, and the conquests continued. Iraq was inhabited by a mixture of Arabs and Persians who professed the faiths of the Christians, Mazdakyya and Zoroastrians and this was the first country to be conquered. Persia followed next and al-Sham after that. Persia was inhabited by Zoroastrians, Jews and Christians and ruled over by the Persians while al-Sham was a Roman colony where the Roman culture and Christianity were predominant. Syrians, Armenians, Jews, Arabs and a few Romans lived there. Egypt was conquered after this and it too was inhabited by a mixture of people, such as the Copts, Jews and Romans. North Africa followed suit and this was where the Berbers lived under Roman dominance. Along came the Ummayads and they conquered Sind, Khawarizm and Samarqand, joining them to the Islamic State in the process. Al-Andalus was then conquered and became a Wilayah of the Islamic State.

De inwoners van deze landen verschilden in etniciteit, taal, religie, tradities, gebruiken, wetten en cultuur. Zij verschilden van nature van elkaar in mentaliteit en houding. Daarom was het proces van het samen smeden van deze landen en het verenigen ervan tot één enkele moslimgemeenschap (Ummah), waarbij dezelfde religie (Deen), taal, cultuur en wetten werden aangenomen, een kolossale taak. Succes zou een enorme en buitengewone prestatie zijn. Dit gebeurde uitsluitend door de islam en werd alleen bereikt door de Islamitische Staat. Zodra die mensen werden geïdentificeerd door het vaandel van de islam en werden geregeerd door de Islamitische Staat, werden zij één moslimgemeenschap (Ummah), zijnde de Islamitische Ummah. Deze prestatie was te danken aan het effect van het islamitische bestuur en de islamitische geloofsleer (Aqeedah). Veel factoren leidden tot het succesvolle smeden van deze uiteenlopende volkeren tot één Ummah, waarvan de vier belangrijkste de volgende factoren waren:

The inhabitants of these countries varied in the ethnicity, language, religion, traditions, customs, laws and culture. They naturally differed from each other in mentality and attitude. Therefore, the process of molding these countries together and of uniting them into one single Ummah, adopting the same Deen, language, culture and laws was a colossal task. Success would be a tremendous and extraordinary achievement. This happened solely through Islam and was only achieved by the Islamic State. Once those people were identified by the banner of Islam and ruled by the Islamic State. They became a single Ummah, which is the Islamic Ummah. This feat was due to the effect of Islamic rule and Islamic ‘Aqeedah. Many factors led to the successful molding of these disparate people into one Ummah, the most important of which were the following four factors:

1) De leerstellingen van de Islam.

1) The teachings of Islam.

2) Het samenleven van de moslims met de bevrijde mensen in hun dagelijks leven en werk.

2) The cohabitation of the Muslims with the liberated people in their daily life and work.

3) De snelle bekering tot de Islam door de mensen van de veroverde landen.

3) The quick embracing of Islam by the people of the conquered countries.

4) De radicale verandering in het leven van degenen die de Islam aanvaardden en hun transformatie van een neerslachtige situatie naar een betere situatie.

4) The radical change in the life of those who embraced Islam and their transformation from a dismal situation to a better one.

De leerstellingen van de Islam verplichten moslims om de oproep tot de Islam te doen en de leiding ervan te verspreiden waar en wanneer dat mogelijk is. Dit vereist jihad en de verovering van andere landen om mensen in staat te stellen de Islam te begrijpen en de waarachtigheid van de regels ervan te overpeinzen. Het geeft de mensen ook de keuze tussen het aanvaarden van de Islam of het behouden van hun eigen geloof indien zij dat wensen, mits zij zich onderwerpen aan de regels met betrekking tot zaken van transacties en het strafrecht. Dit laatste punt is belangrijk omdat het harmonie zou ontwikkelen in de daden en de omgang van de mensen zodra het systeem en de regels die hun problemen behandelen verenigd zijn, en het zou er ook aan bijdragen dat niet-moslims zich als moslims voelen door deel uit te maken van de samenleving, hetzelfde systeem te delen en te genieten van gemoedsrust en de bescherming van de Staat.

The teachings of Islam oblige Muslims to call for Islam and spread its guidance wherever and whenever possible. This necessitates Jihad and the conquest of other countries in order to enable people to understand it and contemplate the truthfulness of its rules. It also gives the people the choice between embracing Islam or retaining their faith if they so wished, provided that they submit to its rules related to matters of transactions and penal code. This last point is important because it would develop harmony in the people’s actions and dealings once the system and rules that deal with their problems became unified, and it would also serve to make the non-Muslims feel like Muslims by being part of the society, sharing the same system, enjoying the peace of mind and the guardianship of the State.

De leerstellingen van de Islam vereisen dat de onderdanen vanuit een menselijk oogpunt moeten worden bekeken en niet vanuit een raciaal, tribaal of sektarisch oogpunt. Daarom moeten de islamitische wetten met betrekking tot sociale en strafrechtelijke zaken gelijkelijk worden toegepast op elke burger, zonder onderscheid tussen moslims of niet-moslims.

The teachings of Islam necessitate that the ruled people should be looked upon from a human point of view and not a racial, tribal or sectarian one. Therefore, the Islamic laws related to social and penal matters must be equally implemented upon every citizen, with no difference between the Muslims or non-Muslims.

Allah (SWT) zegt in soera al-Ma’idah,

Allah (swt) says in Surah al-Ma’idah,

“En laat de vijandigheid en de haat van anderen jullie niet tot het afwijken van de rechtvaardigheid drijven. Wees rechtvaardig: dat ligt dichter bij de godsvrucht, en vrees Allah. Voorwaar, Allah is Alwetend over wat jullie doen.” [Al-Ma’idah, 5:8].

“And let not the emity and hatred of others make you avoid justice. Be just: That is nearer to piety, and fear Allah. Verily, Allah is Well-Acquainted with what you do.” [Al-Ma’idah, 5:8].

Alle mensen zijn gelijk voor de wet. De heerser ziet toe op de zaken van het volk en regeert over hen. De rechter beslecht de geschillen van de mensen zonder enige vooroordelen. Hij kijkt naar hen vanuit een menselijk oogpunt met als doel hun problemen op te lossen en hun geschillen te beslechten. Het rechtssysteem in de Islam introduceert ware eenheid en gelijkheid tussen de verschillende regio's van de Staat.

All people are equal in the eyes of the law. The ruler looks after the people’s affairs and rules over them. The judge settles people’s disputes without any prejudice. He looks upon them from a human point of view with the aim of solving their problems and settling their disputes. The ruling system in Islam introduces true unity and equality between the different regions of the State.

De Islam gebiedt de heersers om de basisbehoeften van alle provincies (Wilayat) van de Staat te garanderen met middelen die worden verstrekt uit de schatkist, ongeacht de hoeveelheid inkomsten die uit elke provincie (Wilayah) wordt geïnd, en ongeacht of deze belastingen de uitgaven dekken of niet. De Islam gebiedt een enkel financieel beleid door belastingen voor de schatkist te innen uit alle provincies (Wilayat), waardoor de veroverde landen worden gevormd tot provincies (Wilayat) en worden samengevoegd tot één Staat. Dit is wat het islamitische regeringssysteem onvermijdelijk zou bereiken en ook heeft bereikt.

Islam commands the rulers to guarantee the basic needs of all the Wilayat of the State with grants provided by the treasury, regardless of the amount of revenues being collected from each Wilayah, and regardless of whether these levies cover the expenditure or not. Islam commands a single financial policy by collecting levies for the treasury from all the Wilayat, thus helping to mold the conquered countries into Wilayat and making them into one State. This is what the Islamic ruling system would and did inevitably achieve.

De vermenging van de moslim met de inheemse bevolking was een van de belangrijkste factoren die ertoe leidden dat die mensen de Islam aanvaardden en integreerden met andere moslims. Na de verovering van een land vestigden de moslims zich daar en begonnen zij de mensen de Islam en de Islamitische cultuur te onderwijzen. Zij woonden in naburige huizen, zij deelden in alle zaken van het leven en werden onderdanen van één land, geregeerd door dezelfde wetten. Er bestonden nooit twee verschillende gesegregeerde gemeenschappen, verdeeld in veroveraars en overwonnenen, winnaars en de verslagenen. Zij waren allen burgers van de Staat die elkaar hielpen in hun dagelijkse zaken. De overwonnen volkeren beschouwden de heersers niet als een ander type mensen dat zij nooit eerder waren tegengekomen. Zij getuigden van de gelijkheid waarmee de heersers hen behandelden door zichzelf op hetzelfde niveau te plaatsen, hen te dienen en hun zaken te beheren. Zij ervoeren een goede behandeling door heersers met hoge kwaliteiten, en dit maakte hen toegewijd aan de heersers en aan de Islam. De heersers en andere moslims trouwden met vrouwen uit de People of the Book (Joden en Christenen), aten hun geslacht vlees en hun voedsel. Dit diende als een stimulans voor hen om de Islam te betreden, omdat zij het effect van de Islam via de heersers getuigden en het licht van de Islam zagen door het systeem dat op hen werd toegepast. Als gevolg hiervan raakten deze mensen geïntegreerd en vormden zij één enkele moslimgemeenschap (Ummah).

The mixing of the Muslim with the indigenous people was one of the major factors that led to those people entering Islam and integrating with other Muslims. After conquering a country, the Muslims would take up residence there and begin teaching the people Islam and Islamic culture. They lived in neighboring houses, they shared in all of life’s affairs and became subjects of one country, being ruled by the same laws. There never existed two different segregated communities divided into conquerors and conquered, winners and the defeated. They were all citizens of the State who helped each other in their daily affairs. The conquered people looked upon the rulers as being a different type of people whom they had never encountered before. They witnessed the equality with which they treated them by placing themselves on the same level and serving them and managing their affairs. They experienced fine treatment by rulers of high qualities and this made them adherent towards the rulers and towards Islam. The rulers and other Muslims would marry women from the People of the Book (Jews and Christians), eat their slaughtered meat and their food. This served as an incentive for them to enter Islam because they witnessed the effect of Islam through the rulers and saw the light of Islam through the system being implemented upon them. As a result, these people became integrated and constituted a single Ummah.

De bekering van de inheemse bevolking tot de Islam was niet beperkt tot een bepaalde tijdsperiode of een land. De mensen van elk land omarmden de Islam in grote getale. Mensen bleven zich tot de Islam bekeren totdat de meesten van hen moslims waren, en zo was de Islam niet enkel beperkt tot moslimveroveraars. Door de Islam te aanvaarden, integreerden de mensen van de veroverde landen met de veroveraars en werden zij één enkele moslimgemeenschap (Ummah).

The entering of the indigenous people into Islam was not limited to a time period or a country. The people of each country embraced Islam en masse. People continued to enter into Islam until most of them were Muslims, and thus Islam was not merely confined to Muslim conquerors. By entering into Islam, the people of the conquered countries integrated with the conquerors and became one single Ummah.

De ingrijpende verandering die de Islam teweegbracht bij degenen die het aanvaardden, leidde tot het verhogen van het intellectuele niveau van deze nieuwe moslims. Dit ontwikkelde in hen de islamitische geloofsleer (Aqeedah), die een ideologische basis werd waarop alle concepten werden gebaseerd en waaraan zij werden afgemeten. Als gevolg hiervan bracht de Islam hen van een op emotie gebaseerd geloof naar een op ratio gebaseerd geloof. Het transformeerde hen van de aanbidding van afgoden, iconen, andere menselijke wezens en vuur, en het geloof in de drie-eenheid en andere soortgelijke vormen van aanbidding — wat leidde tot een scherpe daling van het intellectuele niveau — naar de aanbidding van Allah (SWT), wat leidde en zal blijven leiden tot de vestiging van een verlichte geest. De Islam liet hen geloven in het Hiernamaals en leidde hen ertoe dit te begrijpen op de wijze zoals de Qur'an en de profetische traditie (Sunnah) het hebben gepresenteerd, inclusief de beloning en de straf daarin. Zo beschouwden zij het als werkelijkheid, en dit leidde ertoe dat zij de ware betekenis van dit leven verkregen, wat de weg vormt naar een ander, gelukkiger en eeuwig leven. Zij omarmden het leven en verwaarloosden het niet. Zij maakten gebruik van de middelen ervan en genoten van de genoegens en de rijkdom die Allah (SWT) — Degene die de juiste criteria en percepties van het leven bood.

The comprehensive change that Islam caused in those who embraced it led to the raising of the intellectual level of those new Muslims. This developed in them the Islamic ‘Aqeedah which became an ideological basis upon which all concepts were founded and measured. As a result, Islam took them from an emotional based belief (faith) to a rationally founded belief. It transformed them from the worship of idols, icons, other human beings, and fire, and the belief in the trinity and other similar types of worship, which led to a steep decline in the intellectual level, to the worship of Allah (swt), which led and will continue to lead to the establishment of an enlightened mind. Islam made them believe in the Hereafter and led them to comprehend it in the way that the Qur’an and the Sunnah have presented it and the reward and punishment in it. So they conceived of it as being real and this led them to acquire a true meaning of this life thus being the path to another happier and eternal life. They held life with open arms and they did not neglect it. They took its means and enjoyed the pleasures and wealth that Allah (swt) - the One who provided the right criteria and perceptions of life.

Vóór de komst van de Islam was hun levenscriterium gebaseerd op persoonlijk belang als de enige controle voor het uitvoeren van elke handeling. Na de aanvaarding van de Islam veranderde het criterium van hun handelingen en werd het gebaseerd op wat toegestaan (Halal) is en wat verboden (Haram) is. Dit criterium werd de drijvende kracht achter hun handelingen, en de richtlijnen ervan waren in overeenstemming met wat Allah (SWT) had geboden en verboden. Het doel van hun handelingen werd het verkrijgen van de welgevalligheid van Allah. De waarde van de handeling werd het doel achter de uitvoering van de handeling. Het zou spiritueel zijn als het een gebed of jihad was; materieel als het kopen of verkopen was; moreel als het een vertrouwen of een daad van mededogen was; humanitair als iemand werd bijgestaan in een crisis, enzovoort. Mensen begonnen onderscheid te maken tussen de motivatie achter de handeling en de waarde van de handeling. Als gevolg hiervan werd hun levensvisie anders dan hun vorige. Het werd de ware visie op het leven, gemeten aan de hand van een criterium dat de Islam had vastgesteld, namelijk de geboden van Allah (SWT).

Prior to the advent of Islam, their criterion of life was based on personal interest as the only controls to perform any action. After the acceptance of Islam, the criterion of their actions changed and came to be based on what is Halal and what is Haram. This criterion became the driving force behind their actions, and its guidelines were according to what Allah (swt) had commanded and prohibited. The aim of their actions became attaining Allah’s pleasure. The value of the action became the objective behind the performance of the action. It would be spiritual if it were prayer or Jihad; material if it were buying or selling; moral if it was a trust or an act of compassion; humanitarian if one was being assisted in a crisis, etc. People began differentiating between the motive behind the action and the value of the action. As a result, their conception of life became different from their previous one. It became the true conception about the life measured by a criterion that Islam had set, this being the commands of Allah (swt).

Islam gaf de mensen een ware betekenis van geluk. In hun oorspronkelijke visie was geluk de bevrediging van hun instincten en organische behoeften. Het werd getransformeerd naar het verkrijgen van de welgevalligheid van Allah (SWT). Dit houdt ware geluk in, omdat ware geluk totale en permanente gemoedsrust betekent, en dit kan nooit worden bereikt door enkel het bevredigen van menselijke verlangens en het verwerven van materiële genoegens. Het kan alleen worden bereikt door de welgevalligheid van de Heer van het Universum te verkrijgen.

Islam gave the people a true meaning of happiness. Happiness had been, in their original view, the satisfaction of their instincts and organic needs. It came to be transformed into gaining the pleasure of Allah (swt). This entails true happiness because true happiness means total and permanent peace of mind and this can never be achieved merely through satisfying the human desires and acquiring material pleasures. It can only be achieved by obtaining the pleasure of the Lord of the Universe.

Dit is hoe de Islam het wereldbeeld beïnvloedde van de mensen die het aanvaardden. Hun visie op het leven en de daden die zij in dit leven verrichtten, veranderde. Ook hun prioriteiten veranderden; sommige stegen in waarde en andere daalden. Aanvankelijk stond het leven voor de mens bovenaan zijn lijst van prioriteiten en kwam de ideologie op de tweede plaats. Toen kwam de Islam en draaide de situatie om, zodat de ideologie bovenaan de prioriteiten van de mens in het leven kwam te staan. Als gevolg hiervan begonnen de moslims hun leven te wijden aan de dienst van de Islam, omdat zij terecht beschouwden dat de Islam kostbaarder was dan het leven, en het was slechts een natuurlijk gevolg voor de moslim om beproevingen te verdragen en offers te brengen in de weg van de Islam. De zaken van het leven werden in hun juiste volgorde van prioriteit geplaatst. Het leven werd eervol en waardig, en de moslim verkreeg een blijvende gemoedsrust zodra hij zijn ultieme doel stelde op het genoegen van Allah (SWT).

This is how Islam affected the viewpoint of the people who embraced it. Their viewpoint about life and the actions which they performed in this life changed. Their order of priorities also changed, some went up in value and others came down. Life to the human being was at the top of his list of priorities to begin with and the ideology came second. Then Islam came and reversed the situation so that the ideology came to the top of the human being’s priorities in life. As a result of this, the Muslims began to devote their lives to the service of Islam because they correctly considered that Islam was more precious than life and it was only a natural corollary for the Muslim to endure hardship and sacrifice in the way of Islam. Life’s matters came to be placed in their appropriate order of priority. Life became honorable and dignified and the Muslim acquired a permanent peace of mind once he set his ultimate objective to that being the pleasure of Allah (swt).

Het concept van het hoogste ideaal van de nieuwe moslims veranderde daardoor. In het verleden hadden de mensen verschillende en voortdurend veranderende idealen. Nu hadden zij het enige en ultieme doel verworven. Dit leidde tot het veranderen van de zaken die voor hen van belang waren en tot het veranderen van de definitie van deugdzaamheid. De basis van de deugden omvatte voorheen zaken als persoonlijke moed, individuele fatsoen en respectabiliteit, sektarische steun, pronken met rijkdom en nobele afkomst, vrijgevigheid tot op het punt van extravagantie, trouw aan de stam of clan, meedogenloosheid in wraak en andere soortgelijke daden. Islam veranderde dat allemaal. Het maakte al deze kwaliteiten triviaal, die de mens kon aannemen of laten volgens de decreten van Allah, niet volgens de voordelen die ze genereerden, noch volgens de trots of het prestige dat ze met zich meebrachten, noch omdat het tradities of gebruiken of een erfgoed waren dat men moest behouden. Islam gebood enkel de onderwerping aan de bevelen van Allah. Daarom gebood Islam de onderwerping van individuele, tribale, populaire en nationale belangen uitsluitend aan de geboden van Islam.

The new Muslims’ concept of the highest ideal changed therein. In the past the people had different and ever changing ideals. Now they acquired the one and only ultimate objective. This resulted in the changing of things that mattered to them and in changing the definition of virtue. The basis of virtues formerly included things like personal courage, individual decency and respectability, sectarian backing, boasting about wealth and noble descent, generosity to the point of extravagance, faithfulness to the tribe or clan, mercilessness in revenge and other similar acts. Islam changed all that. It made all of these qualities trivial, which the human could take or leave according to Allah’s decrees, not according to the benefits they generated, nor to the pride or prestige which they entailed, nor because they were traditions or customs or a heritage one had to preserve. Islam mandated the submission to Allah’s orders only. Therefore, Islam enjoined the submitting of the individual, tribal, popular, and national interests to the commands of Islam only.

Dit is hoe de Islam de mentaliteiten en de houdingen van de mensen die het aanvaardden, transformeerde. Het veranderde hun persoonlijkheden en hun waardering van de mens, het leven en het universum. Het veranderde hun criteria met betrekking tot alle zaken van het leven volledig. Mensen begonnen te beseffen dat het leven een speciale betekenis had, namelijk volmaaktheid en edelmoedigheid. Zij verworven een hoogstaand ideaal, namelijk het verkrijgen van de welgevalligheid van Allah (SWT), en dat was de gelukzaligheid die zij vurig nastreefden. Daarom werden zij andere wezens dan zij voorheen waren.

This is how Islam transformed the mentalities and attitudes of the people who embraced it. It changed their personalities and their evaluation of man, life and the universe. It completely altered their criteria concerning all of life’s matters. People began realizing that life held a special meaning which was perfection and nobleness. They acquired a supreme ideal which was securing the pleasure of Allah (swt), and that was the happiness which they vigorously pursued. Therefore, they became different creatures from those which they had once been.

Deze vier belangrijke factoren hielpen om alle mensen die de Islam aanvaardden los te maken van hun voormalige omstandigheden. Hun concepten en visies op het leven werden verenigd in één concept en één visie. Het beheer van hun zaken vloeide voort uit dat concept. Hun belangen werden ook verenigd en zij werden één belang, namelijk het belang van de Islam. Hun levensdoelen werden één enkel doel, namelijk het verspreiden van het woord van Allah. In totaal was de integratie van deze mensen in de Islam onvermijdelijk en zij werden uiteindelijk een enkele moslimgemeenschap (Ummah), de Islamitische moslimgemeenschap (Ummah).

These four major factors helped to detach all the people who embraced Islam from their former circumstances. Their concepts and visions of life became unified into one concept and one vision. The management of their affairs sprang from that concept. Their interests also became unified and they became one interest, i.e. the interest of Islam. Their goals in life became a single goal, which was the spreading of Allah’s word. In total, the integration of these people into Islam was inevitable and they eventually became a single Ummah, the Islamic Ummah.