34 Het buitenlandse beleid van de Islamitische Staat - Het Islamitische Kalifaat | System Of Islam

34 Het buitenlandse beleid van de Islamitische Staat - Het Islamitische Kalifaat | System Of Islam

Daarna kwamen zijn kaliefen. Zij stichtten ook relaties met alle andere staten op basis van het verspreiden van de Islam, en ook zij gingen voort met het dragen van de Boodschap van de Islam naar de wereld. Alle moslimheersers die aan de macht kwamen, streden met elkaar in het verspreiden van de Islam. De Umayyaden waren in feite succesvoller in het veroveren van andere landen en het verspreiden van de Islam dan de Abbasiden, en de ‘Uthmanis veroverden meer landen en verspreidden de Islam meer dan de Mamluks. Deze ongelijkheid was echter te wijten aan de prioriteiten die de Staat aan haar buitenlandse beleid gaf, onder andere factoren. Het verspreiden van de Islam bleef altijd de basis waarop de relatie met andere staten werd gevestigd. Dit is nooit veranderd gedurende het bewind van alle kaliefen. De plicht van de Staat is om de Islam in eigen land te implementeren en haar Boodschap naar de wereld te dragen. Daarom is de taak van de Islamitische Staat altijd het dragen van de Boodschap van de Islam geweest. Wat de overdracht en verspreiding van de Islam feitelijk tot de basis van het buitenlandse beleid maakt, is het feit dat de Boodschap gericht is tot de gehele mensheid. Allah (SWT) zegt: {En Wij hebben u (o Muhammad) niets gezonden dan als een brenger van goede nieuwigheden en een waarschuwer voor de gehele mensheid, maar de meeste mensen weten niet.} [Saba’, 34:28].

Afterwards, came his Khulafa’. They also established relations with all the other states on the basis of spreading Islam, and they too continued to carry the Message of Islam to the world. All the Muslim rulers who came to power competed in the spreading of Islam. The Ummayads were actually more successful in conquering other countries and spreading Islam than the Abbasids, and the ‘Uthmanis conquered more countries and spread Islam more than the Mamluks. This disparity was due, however, to the priorities the State would give to its foreign policy among other factors. The spreading of Islam always remained the basis upon which the relationship with other states was established. This has never changed throughout the rule of all the Khulafah. The duty of the State is to implement Islam at home and to carry its Message to the world. Therefore, the task of the Islamic State has always been to carry the Message of Islam. What actually makes the conveyance and spreading of Islam the basis of the foreign policy is the fact that the Message is addressed to the whole of mankind. Allah (swt) says, . “And we have not sent you (O Muhammad) except as a giver of glad tidings and a warner to all mankind, but most of men know not.” [Saba’, 34:28]. .

Daarom is het buitenlandse beleid van de Islamitische Staat het overbrengen van de Islamitische Boodschap aan de wereld. Dit beleid wordt uitgevoerd via een vastgestelde methode die nooit verandert, namelijk jihad, ongeacht wie de autoriteit heeft. Sinds de Boodschapper van Allah ﷺ de Staat heeft gesticht tot het einde van de Islamitische Staat, is deze methode nooit veranderd. De Boodschapper van Allah ﷺ bereidde het leger voor kort nadat de Islamitische Staat was gesticht. Hij ﷺ initieerde jihad om de materiële obstakels te verwijderen die in de weg stonden van de Islamitische oproep tot de islam (Da’wah). De Quraysh was dat materiële obstakel, dus besloot hij ﷺ dit te verwijderen. Vervolgens ging hij ﷺ over tot het vernietigen van het bestaan van de Quraysh, juist dat bestaan dat in de weg stond van de Islamitische oproep tot de islam (Da’wah). Hij ﷺ verwijderde en vernietigde ook andere obstakels totdat de islam het hele Arabisch Schiereiland omvatte. Daarna begon de Islamitische Staat aan te kloppen bij de deuren van andere naties om de islam onder hen te verspreiden. Het stelde vast dat de bestaande regeringssystemen een materieel obstakel vormden in het aangezicht van de oproep tot de islam (Da’wah), waardoor zij verwijderd moesten worden om de mensen zelf te bereiken en hen uit te nodigen tot de islam, zodat zij de rechtvaardigheid van de islam konden visualiseren en voelen, de welvaart en de fatsoenlijke levenswijze onder haar banier konden waarnemen, en de mensen konden uitnodigen tot een beter leven zonder dwang of coercie. Jihad ging voort als een methode om de islam te verspreiden, en door middel van jihad werden vele landen veroverd. Door middel van jihad werden koninkrijken en staten verwijderd en heerste de islam over dezelfde volkeren en naties. De islam werd verspreid en door honderden miljoenen mensen aanvaard nadat zij erdoor waren geregeerd. De methode die werd gebruikt bij de uitvoering van dat buitenlandse beleid was jihad. Het is nooit veranderd en zal nooit veranderen.

Therefore, the foreign policy of the Islamic State is to convey the Islamic Message to the world. This policy is implemented by a defined method that never changes, which is Jihad, regardless of who is in authority. Since the Messenger of Allah (pbuh) founded the State until the end of the Islamic State, this method never changed. The Messenger of Allah (pbuh) prepared the army soon after founding the Islamic State. He (pbuh) initiated Jihad in order to remove the material obstacles that stood in the way of the Islamic Da’wah. The Quraysh was that material obstacle, so he (pbuh) decided to remove it. Then he (pbuh) went on to destroy the Quraysh’s existence, the very existence that stood in the way of the Islamic Da’wah. He (pbuh) also removed and destroyed other obstacles until Islam engulfed the whole of the Arabian Peninsula. Then the Islamic State began knocking on the doors of other nations to spread Islam among them. It found that the existing ruling systems formed a material obstacle in the face of the Da’wah, thus they had to be removed in order to reach the people themselves and invite them to Islam so that they could visualize and feel the justice of Islam, observe the prosperity and decent living under its banner, and invite the people to a better life without compulsion or coercion. Jihad continued as a method of spreading Islam, and by the means of Jihad many countries were conquered. By means of Jihad, kingdoms and states were removed and Islam ruled the same people and nations. Islam was spread and was embraced by hundreds of millions of people after they had been ruled by it. The method used in implementing that foreign policy was Jihad. It has never changed and never will. .

Jihad is de oproep tot de Islam die het strijden omvat, of de bijdrage van geld, meningen of literatuur aan het strijden. Het is een plicht, bevestigd in de Qur'an en de overlevering (Hadith). De moslims zijn nooit begonnen met het vechten tegen een vijand voordat zij eerst de Islam hadden voorgesteld of ten tweede de hoofdelijke belasting (Jizyah). De goddelijke regel met betrekking tot jihad is dat als de vijand omsingeld was, zij werden uitgenodigd om de Islam te aanvaarden, en als zij dit accepteerden, dan zouden zij deel uitmaken van de islamitische moslimgemeenschap (Ummah) en zou het bevechten van hen verboden zijn. Als zij de Islam weigerden, dan zouden zij worden gevraagd de hoofdelijke belasting (Jizyah) te betalen, en als zij deze betaalden, zouden hun levens en bezittingen veilig zijn en hun land deel zou worden van de islamitische staat. Zij zouden genieten van de rechtvaardigheid, gelijkheid, bescherming, voogdij en welvaart waar de moslims van genieten, en al hun basisbehoeften zouden worden gewaarborgd. Daarnaast zouden zij trouw moeten zweren aan de staat en het regime. Als zij de Islam verwierpen en weigerden de hoofdelijke belasting (Jizyah) te betalen, dan zou het strijden toegestaan zijn.

Jihad is the call to Islam which involves fighting, or the contribution of either money, opinions, or literature towards the fighting. It is an obligation, confirmed in the Qur’an and the Hadeeth. The Muslims never started the fight against an enemy before firstly proposing Islam or secondly the Jizyah. The Divine rule concerning Jihad is that if the enemy was surrounded they would be invited to embrace Islam and if they accepted then they would become a part of the Islamic Ummah and fighting them would be forbidden. If they refused Islam, then they would be asked to pay the Jizyah and if they paid it, their lives and assets would be safe and their country would become part of the Islamic State. They would enjoy the justice, equity, protection, guardianship and welfare enjoyed by the Muslims, and all their basic needs would be secured. Additionally, they would have to pledge allegiance to the State and the regime. If they rejected Islam and refused to pay the Jizyah then the fighting would be lawful. .

Daarom zou het bevechten van de vijand niet wettig worden totdat de oproep tot de Islam aan de mensen is overgebracht. De geleerden hebben benadrukt dat het voor ons onwettig is om degenen te bevechten die de Islamitische oproep niet hebben ontvangen. Daarom moeten de publieke opinie over de Islam, en het overbrengen van een waar beeld van de Islam, samen met pogingen om de Islamitische wetten de mensen te laten bereiken om hen in staat te stellen te beseffen dat de Islam hen een ware redding biedt, voorafgaan aan enig gevecht. De Islamitische Staat zou politiek werk moeten ondernemen, zoals het geven van een helder beeld van de Islam en het uitleggen van de concepten ervan, en het campagnes voeren en adverteren voor de Islam. Dergelijke stappen zouden het tonen van kracht en het tentoonstellen van de macht van de Islamitische Staat moeten omvatten, inclusief de moed en vastberadenheid van de moslims. De Boodschapper van Allah ﷺ zou dergelijke manoeuvres uitvoeren. Hij ﷺ stuurde gezanten naar het hart van de ongelovige landen. Bij één gelegenheid stuurde hij ﷺ veertig mannen naar de mensen van Najd om de Boodschap van de Islam over te brengen. Hij ﷺ toonde ook de macht van het leger in Madinah voordat hij naar Tabuk ging. Dit was waarom de Boodschapper van Allah ﷺ zei: “Aan mij is de overwinning geschonken door de angst bij de vijand, op een maand marsafstand.”

Therefore, fighting the enemy would not become lawful until the call to Islam had been delivered to the people. The scholars have stressed that it is unlawful for us to fight those who have not received the Islamic call. Thus, public opinion about Islam, and the conveyance of a true image of Islam, together with attempts to allow the Islamic laws to reach the people in order to enable them to realize that Islam offers them a true salvation should precede any fighting. The Islamic State should undertake political work such as giving a clear picture of Islam and explaining its concepts, campaigning and advertising Islam. Such moves should include muscle flexing and displaying the might of the Islamic State, including the courage and resolve of the Muslims. The Messenger of Allah (pbuh) would perform such maneuvers. He (pbuh) would send envoys to the heart of the disbelieving countries. On one occasion he (pbuh) sent forty men to the people of Najd to convey the Message of Islam. He (pbuh) also displayed the might of the army in Madinah before he went to Tabuk. This was why the Messenger of Allah (pbuh) said, “I was given the victory through the fear in the enemy, of a month’s marching distance.”.