Toen de Boodschapper van Allah ﷺ ervan verzekerd was dat de islamitische samenleving stevig verankerd was, en nadat hij verdragen had gesloten met de naburige Joodse stammen, begon hij de gronden in Madinah voor te bereiden voor jihad, want het is de plicht van de islamitische staat om de islam in het hele land onder haar gezag te implementeren en de Boodschap van de islam over haar grenzen heen over te brengen. Het overbrengen van de Boodschap van de islam is in geen enkele zin vergelijkbaar met zendingswerk. In plaats daarvan gebiedt het de uitnodiging van de mensen tot de islam, het hen te laten wennen aan de concepten en regels ervan, en het wegnemen van elke materiële hindernis die in de weg staat van de implementatie van de Boodschap door middel van de noodzakelijke materiële vereisten.

When the Messenger of Allah (pbuh) was assured that the Islamic society was firmly entrenched, and once he had signed treaties with the neighboring Jewish tribes, he set about preparing the grounds in Madinah for Jihad, for it is the duty of the Islamic State to implement Islam in the whole of the land under its rule and to convey the Message of Islam beyond its borders. Conveying the Message of Islam is by no means comparable to missionary work. Instead, it dictates the invitation of the people to Islam, acculturating them with its concepts and rules, and the removal of any material obstacle that stands in the way of implementation of the Message through the necessary material requirements.

De Quraysh hadden altijd een materiële hindernis gevormd die de boodschap van de Islam blokkeerde. Een speciale eenheid moest daarom worden voorbereid om deze te overwinnen. Met dit in gedachten, en met als doel de Islam buiten Madinah te verspreiden, begon de Boodschapper van Allah ﷺ met het opbouwen van zijn leger. Hij ﷺ ondernam verschillende stappen door enkele expedities uit te zenden, bedoeld om de Quraysh uit te dagen en zowel de hypocrieten als de Joden in Madinah en de nabije omgeving te alarmeren. In vier maanden tijd zond hij ﷺ drie eenheden buiten Madinah uit.

The Quraysh had always represented a material obstacle barring the Message of Islam. A task force thus had to be prepared to overcome it. Bearing this in mind, and with the objective of spreading Islam outside Madinah, the Messenger of Allah (pbuh) began building his army. He (pbuh) took several steps by dispatching some expeditions designed to challenge the Quraysh and alarm both the hypocrites and the Jews in Madinah and nearby surroundings. In four months, he (pbuh) dispatched three units outside Madinah.

Hij stuurde Hamzah naar de zeekust in de buurt van al-‘Is met een groep van dertig ruiters van de emigranten (Muhajirun), zonder dat een van de helpers (Ansar) eraan deelnam. Hamzah ontmoette Abu Jahl ibn Hisham met driehonderd ruiters op de kust en stond op het punt hem te bevechten, toen Majdi ibn ‘Amr al-Juhani tussen hen in ging staan, waardoor de mensen zonder strijd uiteengingen. De Boodschapper van Allah ﷺ stuurde Muhammad ibn ‘Ubaydah ibn al-Harith met zestig ruiters van de emigranten (Muhajirun), waarbij geen enkele van de helpers (Ansar) onder hen was. Hij kwam Abu Sufyan tegen aan het hoofd van meer dan tweehonderd ruiters in de vallei van Rabigh. Opnieuw vond er geen strijd plaats, behalve dat Sa’d ibn Abi Waqqas die dag een pijl afvuurde. De Boodschapper van Allah ﷺ stuurde ook Sa’d ibn Abi Waqqas met twintig ruiters richting Makkah, maar zij keerden zonder strijd terug. Deze expedities hielpen bij het creëren van een oorlogsatmosfeer in Madinah, en ze dienden ook om de Quraysh angst in te boezemen, die de dreiging van de Boodschapper van Allah ﷺ serieus begonnen te voelen. Hij ﷺ stopte daar niet bij, maar trok zelf op voor invallen. Twaalf maanden na zijn aankomst in Madinah trok hij ﷺ op in een inval op zoek naar de Quraysh en Banu Damrah totdat hij Waddan bereikte. Hij ﷺ ontmoette de Quraysh die dag niet, en in plaats daarvan sloot Banu Damrah vrede met hem. Daarna trok de Boodschapper van Allah ﷺ op voor een inval aan het hoofd van een contingent van tweehonderd ruiters van de emigranten (Muhajirun) en helpers (Ansar), totdat zij Buwat bereikten in de buurt van Radwa. Zij waren onderweg naar een karavaan bestaande uit tweeduizend vijfhonderd kamelen, beschermd door honderd strijders onder leiding van Umayyah ibn Khalaf. Maar hij ﷺ slaagde er niet in de karavaan te onderscheppen omdat deze een andere route had genomen dan de route die normaal gesproken werd gebruikt. Drie maanden na de terugkeer van de expeditie naar Buwat, werd Abu Salmah ibn ‘Abd al-Asad belast met het bestuur van Madinah, en de Boodschapper van Allah ﷺ ondernam een andere inval aan het hoofd van meer dan tweehonderd moslims totdat hij al-‘Ushayrah bereikte in de vallei van Yanbu, waar hij stopte tijdens de maand Jumada al-Ula en verbleef totdat enkele dagen van Jumada al-Akhirah waren verstreken. Dit was in het tweede jaar van de emigratie (Hijrah). De reden voor zijn kampement daar was dat hij ﷺ wachtte op een karavaan onder leiding van Abu Sufyan, maar opnieuw miste hij zijn doel. Het was echter niet geheel een verspilde inspanning, want de Boodschapper van Allah ﷺ verkreeg uit zijn reis een vredesverdrag met Bani Mudlaj en hun bondgenoten van Bani Damrah.

He sent Hamzah to the seashore in the neighborhood of al-‘Is at the head of thirty riders from the emigrants, with none of the helpers taking part. Hamzah met Abu Jahl ibn Hisham with three hundred riders on the shore and was about to fight him when Majdi ibn ‘Amr al-Juhani intervened between them, causing the people to separate without fighting. The Messenger of Allah (pbuh) sent Muhammad ibn ‘Ubaydah ibn al-Harith with sixty riders from the Muhajireen, there not being a single one of the Ansar among them. He encountered Abu Sufyan at the head of more than two hundred riders in the valley of Rabigh. Again, no fighting took place except that Sa’d ibn Abi Waqqas shot an arrow on that day. Allah’s Messenger (pbuh) also sent Sa’d ibn Abi Waqqas with twenty riders towards Makkah, but they returned without fighting. These expeditions helped create an atmosphere of war in Madinah, and they also served to frighten the Quraysh, who began to seriously feel the threat coming from Allah’s Messenger (pbuh). He (pbuh) did not stop at that, but went out raiding himself. Twelve months after his arrival in Madinah he (pbuh) went forth on a raid looking for the Quraysh and Banu Damrah until he reached Waddan. He (pbuh) did not meet the Quraysh that day, and instead Banu Damrah made peace with him. After that the Messenger of Allah (pbuh) went raiding at the head of a contingent of two hundred riders from the Muhajireen and Ansar, until they reached Buwat in the neighborhood of Radwa. They were making for a caravan composed of two thousand five hundred cattle protected by one hundred fighters led by Umayyah ibn Khalaf. But he (pbuh) failed to intercept the caravan due to the fact that it had traversed a different route than the one normally used. Three months after returning from the expedition to Buwat, Abu Salmah ibn ‘Abd al-Asad was left in charge of Madinah and the Messenger of Allah (pbuh) undertook another raid at the head of two hundred plus Muslims until he reached al-‘Ushayrah in the valley of Yanbu where he stopped during the month of Jumada al-Ula and resided until some days of Jumada al-Akhirah had passed. This was in the second year of Hijrah. The reason for his camping there was that he (pbuh) was waiting for a caravan headed by Abu Sufyan, but once again he missed his target. It was not entirely a wasted effort though, because the Messenger of Allah (pbuh) gained from his trip a peace treaty with Bani Mudlaj and their allies from Bani Damrah.

Hij ﷺ was pas tien dagen terug in Madinah toen Kurz ibn Jabir al-Fahri de grazende kamelen van Madinah overviel. De Boodschapper van Allah ﷺ ging op zoek naar hem, aangezien Kurz een van de bondgenoten van de Quraysh was. De Boodschapper van Allah ﷺ bereikte de vallei van Safwan in de buurt van Badr, maar Kurz wist aan hem te ontsnappen. Dit was de eerste overval van Badr.

He (pbuh) had only been back in Madinah for ten days when Kurz ibn Jabir al- Fahri raided the pasturing camels of Madinah. Allah’s Messenger (pbuh) went out in search of him, Kurz being one of the allies of the Quraysh. Allah’s Messenger (pbuh) reached the valley of Safwan in the neighborhood of Badr, but Kurz eluded him. This was the first raid of Badr.

Zo begon de Boodschapper van Allah ﷺ de Quraysh uit te dagen met zijn leger, door het schiereiland te doorkruisen en expedities uit te zenden. Hoewel er geen gevechten plaatsvonden, behaalde de Boodschapper van Allah ﷺ aanzienlijke winsten die de weg vrijmaakten voor nog grotere veldslagen, aangezien deze invallen dienden als militaire oefeningen voor het moslimleger en hen voorbereidden op de oorlog. Ze zaaiden ook angst onder de Joden en de hypocrieten van Madinah en ontmoedigden hen om ook maar een gedachte te koesteren over het veroorzaken van problemen. Hij ﷺ slaagde erin de Quraysh te demoraliseren door hen uit te dagen, terwijl hij het moreel van de moslims enorm versterkte. Hij ﷺ vormde en handhaafde ook een blokkade op de karavanen van de Quraysh op hun weg naar al-Sham door verdragen te sluiten met de stammen die tussen Madinah en de kust van de Rode Zee waren gestationeerd, zoals Banu Damrah, Banu Mudlaj en anderen.

That is how Allah’s Messenger (pbuh) began defying the Quraysh with his army, by roaming the Peninsula and sending out expeditions. Although no fighting took place, Allah’s Messenger (pbuh) achieved considerable gains which paved the way for still greater battles, since these raids served as military exercises for the Muslim army and prepared them for war. They also sent shivers down the spines of the Jews and the hypocrites of Madinah and discouraged them from entertaining any thoughts about causing trouble. He (pbuh) succeeded in demoralizing the Quraysh by defying them while boosting the morale of the Muslims a great deal. He (pbuh) also formed and enforced a blockade on the caravans of the Quraysh on their way to al-Sham by signing treaties with the tribes encamped between Madinah and the Red Sea coast, such as Banu Damrah, Banu Mudlaj and others.